‘Met een hand voor ogen … ‘

Sneeuwklokjes proberen krokusjes te verdringen ...

Is hij gepensioneerd of werkt hij nog? De keurige Hagenaar naast mij houdt in ieder geval in en verbaast zich over de metamorfose die het Lange Voorhout heeft ondergaan na een dag lekker weer. De krokusjes en sneeuwklokjes vechten om een plekje op de te lang kale perken op dit stukje onaangetast Den Haag. Met op de achtergrond de fraaie warmgele gevel van Des Indes denk ik dat deze aristocratische senior daar net zijn kopje koffie heeft genuttigd. Hij lijkt haast te hebben maar is ook overweldigd door deze onverwachte voorjaarspracht. Ik hoor zijn gedachten bijna als ik zeg: ‘Ongelooflijk hè? Maandag was er nog niets te zien … ‘Zo geweldig, vult hij mij aan (…) Deze omgeving met die statige panden zo jammer dat dit beeld verloren dreigt te gaan. Mooie plekjes in Den Haag kun je alleen nog maar zien met een hand op een oog …’ Afijn laat het hem zelf maar vertellen …
Ton van Deijk herinnert het zich nog goed